ภูมิทำลายเบต้าเซลล์ กับภาวะดื้ออินซูลิน
คำตอบสั้น
เบาหวานชนิดที่ 1 เกิดจากภูมิคุ้มกันทำลายเบต้าเซลล์ในตับอ่อน ส่วนชนิดที่ 2 เกิดจากภาวะดื้ออินซูลินร่วมกับการทำงานของเบต้าเซลล์ที่ลดลง เป้าหมายของเซลล์บำบัดจึงต่างกัน ชนิดที่ 1 เน้นปรับภูมิคุ้มกันและปกป้องเบต้าเซลล์ที่เหลือ ส่วนชนิดที่ 2 เน้นลดการอักเสบและปรับความไวต่ออินซูลิน
ในเบาหวานชนิดที่ 1 ปัจจัยชี้ขาดคือยังมีเบต้าเซลล์เหลืออยู่หรือไม่ ผู้ป่วยที่เพิ่งวินิจฉัยและยังตรวจพบ C-peptide จะเป็นกลุ่มที่งานวิจัยสนใจมากที่สุด เพราะยังมีสิ่งให้ปกป้อง ไม่ใช่การสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด
ในชนิดที่ 2 การอักเสบเรื้อรังระดับต่ำจากไขมันในช่องท้องเป็นตัวขับภาวะดื้ออินซูลิน แนวคิดของ MSC คือลดสารอักเสบกลุ่มนี้ ซึ่งอาจสะท้อนออกมาเป็น HbA1c ที่ดีขึ้นเล็กน้อยและความต้องการยาที่ลดลงในบางราย
สิ่งที่ต้องย้ำคือไม่มีเซลล์บำบัดใดที่ทำให้ผู้ป่วยชนิดที่ 1 หยุดอินซูลินได้อย่างปลอดภัย การหยุดอินซูลินเองเสี่ยงต่อภาวะเลือดเป็นกรด (DKA) ซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉินที่อันตรายถึงชีวิต
ยังไม่มีหลักฐานว่ารักษาให้หายขาดได้ เป้าหมายในปัจจุบันคือการควบคุมโรคให้ดีขึ้น
HbA1c, C-peptide, การทำงานของไต และภาวะแทรกซ้อนที่ตา เท้า และหัวใจ
อัปเดตล่าสุด: 2026-08-28 · ข้อมูลนี้จัดทำเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ กรุณาปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจรักษา
กลับไปยังแถบหมวดหมู่หัวข้อที่เกี่ยวข้อง: เบาหวานและแผลเรื้อรัง